شروع دوره حضوری : 1403/3/25
پایان دوره حضوری : 1403/3/25
زمان برگزاری : نیمه دوم خرداد
شهریه دوره حضوری : 2,000,000 تومان
شهریه دوره آفلاین : 2,000,000 تومان
مدت دوره : 4 ساعت
۰۹۳۸۲۰۴۰۳۶۰
چین بزرگ‌ترین صادرکننده کالا در جهان است و در تجارت خارجی ایران نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. دوره تجارت با چین از سری آموزش های بازرگانی می‌آموزد چطور با شرکتهای چینی کار کنید: بازار و سیاست تجاری چین را بشناسید، طرف معامله را اعتبارسنجی کنید، تولیدکننده واقعی را از واسطه تشخیص دهید، اختلافات را مدیریت کنید و با فرهنگ مذاکره چینی‌ها آشنا شوید.
هدف دوره کاهش ریسک و افزایش اطمینان در تصمیم‌گیری است. در تجارت با چین بیشترین خطا از نشناختن طرف مقابل و ضعف در قرارداد می‌آید.
چین بزرگ‌ترین صادرکننده کالای جهان است. طبق داده‌های سازمان تجارت جهانی، ارزش صادرات چین در سال ۲۰۲۵ حدود ۳.۷۷ تریلیون دلار بود و سهم آن در صادرات کالای جهان حدود ۱۴.۳۳ درصد برآورد شد. این سهم در سال‌های اخیر حدود ۱۴ درصد پایدار مانده است.
برای ایران، چین هم مقصد صادراتی و هم منبع واردات است. بر اساس آمار گمرک در سال ۱۳۹۹، چین اولین شریک تجاری ایران بود؛ صادرات ایران به چین ۲۶ درصد ارزش کل صادرات و واردات از چین ۲۵.۳ درصد ارزش کل واردات کشور را تشکیل می‌داد. در دوره‌ی جدیدتر، گمرک گزارش داد در ۱۰ ماهه ۱۴۰۳ چین با ۱۲.۳ میلیارد دلار عمده‌ترین مقصد صادرات غیرنفتی ایران بود.
نکته: ارقام تجارت دوجانبه در منابع مختلف یکسان نیستند. مثلاً طبق آمار گمرک چین، در شش‌ماهه نخست ۲۰۲۴ صادرات چین به ایران حدود ۴.۷۵ میلیارد دلار و واردات رسمی از ایران حدود ۲.۱۶ میلیارد دلار بوده و این ارقام صادرات نفتی را شامل نمی‌شود. تعریف کالا و دوره‌ی آماری در هر کشور فرق دارد. در دوره یاد می‌گیرید هر عدد را با تعریفش بخوانید.
چین از رشد صرفاً مبتنی بر حجم به سمت صادرات با ارزش افزوده بالاتر حرکت کرده است. سهم چین از صادرات جهانی بعد از عضویت در سازمان تجارت جهانی در سال ۲۰۰۱ از ۴.۳ درصد به ۱۳.۷ درصد در ۲۰۱۵ رسید و از ۲۰۱۶ تمرکز بر صادرات پیشرفته‌تر بیشتر شد. برای تاجر ایرانی این یعنی تأمین‌کننده چینی در بسیاری صنایع، هم قیمت و هم فناوری دارد و رقابت با او در بازار سخت‌تر می‌شود.
چارچوب سیاسی روابط دو کشور هم در دوره مطرح می‌شود: برنامه همکاری جامع ایران و چین در ۷ فروردین ۱۴۰۰ توسط وزیران خارجه دو کشور در تهران امضا شد و ایران همچنین به عنوان نهمین عضو کامل به سازمان همکاری شانگهای پیوست. دوره روی پیامدهای تجاری این چارچوب‌ها تمرکز می‌کند و جزئیات انتشارنیافته را حدس نمی‌زند.
اگر تمرکزتان روی شرایط خاص واردات در شرایط تحریم است، دوره مجزای «آموزش واردات از چین در شرایط تحریم» را ببینید
دوره از شناخت بازار شروع می‌شود، به ریسک و اعتبارسنجی می‌رسد و با ابعاد سازمانی و فرهنگی تکمیل می‌شود.
طبق گزارش‌های رسمی، ساختار فعلی تجارت ایران و چین نامتوازن است. به نوشته‌ی گزارش‌ها، این روابط عمدتاً بر اساس صادرات مواد خام و معدنی از ایران و واردات کالاهای صنعتی و فناورانه از چین شکل گرفته است.
برای صادرکننده، سوال عملی این است: کدام کالای غیرخام شانس ورود به بازار چین را دارد؟ پاسخ به سه چیز بستگی دارد: ظرفیت تولید و تداوم تأمین، گواهی‌ها و الزامات ورود کالا به چین، و شبکه توزیع در چین. دوره این سه محور را با تحلیل آمار جاری و مثال‌های عملی بررسی می‌کند. [فهرست کالاهای دارای پتانسیل را با آمار جاری گمرک و سازمان توسعه تجارت تکمیل کنید.]
بخش بزرگی از واردات ایران از چین، کالاهای صنعتی و فناورانه است و این وابستگی در بسیاری گروه‌های کالایی دیده می‌شود. در ۱۱ ماهه ۱۴۰۱ واردات از چین حدود ۴.۰۱۶ میلیون تن به ارزش ۱۴.۱۹۷ میلیارد دلار بود و ارزش آن در ماه‌های مختلف نوسان داشت.
نکته برای واردکننده: وابستگی به چین یعنی ریسک تأمین متمرکز. در دوره، تنوع‌بخشی به تأمین‌کننده و سنجش اتکا به یک کارخانه را هم مرور می‌کنیم.
مهم‌ترین هشدار این است که قبل از پرداخت، هویت حقوقی طرف مقابل و شرایط قرارداد را بررسی کنید. اغلب ضررها از پیش‌پرداخت بدون راستی‌آزمایی و تفاوت طرف قرارداد با کارخانه واقعی ناشی می‌شود.
مسیر معتبر معمولاً ترکیبی از چند کانال است: نمایشگاه‌های تجاری، پلتفرم‌های بازرگانی، معرفی از طریق شبکه تجاری، و بازدید یا ممیزی کارخانه. هیچ‌کدام به‌تنهایی اعتبار طرف مقابل را ثابت نمی‌کند و هر طرف باید با اعتبارسنجی بالا تکمیل شود.
نکات مهم در انتخاب تأمین‌کننده:
مذاکره با چینی‌ها معمولاً بر اعتماد، رابطه بلندمدت و صبر استوار است. بر خلاف تصور رایج، امضای سریع قرارداد نشانه موفقیت نیست و ساخت رابطه معمولاً قبل از قرارداد انجام می‌شود. این الگوها تعمیم فرهنگی‌اند و در هر مذاکره باید با شناخت طرف مقابل سنجیده شوند.
نکات کاربردی که در دوره بررسی می‌شود:
پروانه کسب‌وکار را بگیرید و کد ۱۸نویسه‌ای را در پایگاه رسمی ثبت شرکتهای چین بررسی کنید. نام، مهر، حساب بانکی و فاکتور باید با آن بخواند. پروانه به‌تنهایی کافی نیست و وضعیت فعلی شرکت را باید در پایگاه رسمی دید.
از چند کانال استفاده کنید (نمایشگاه، پلتفرم، شبکه تجاری)، تولیدکننده را از شرکت بازرگانی تفکیک کنید، سفارش آزمایشی بدهید و بازرسی مستقل را در قرارداد بگنجانید. اعتبارسنجی بعد از یافتن طرف مقابل ضروری است.
معمولاً چون پیش از پرداخت، هویت حقوقی طرف مقابل و همخوانی حساب بانکی با شرکت بررسی نشده است. پرداخت مرحله‌ای و وابسته به تحویل ریسک را کاهش می‌دهد.
مرجع باید در قرارداد پیش‌بینی شود: دادگاه یا داوری، قانون حاکم و محل رسیدگی. بدون این بندها، پیگیری پس از اختلاف دشوار و پرهزینه است.
طبق گزارش‌ها، صادرات ایران به چین بیشتر مواد خام و معدنی است و واردات از چین بیشتر صنعتی و فناورانه. دوره فرصت‌های کالایی را با آمار جاری بررسی می‌کند.
برنامه همکاری جامعی است که در ۷ فروردین ۱۴۰۰ توسط وزیران خارجه دو کشور در تهران امضا شد. دوره بر پیامدهای تجاری عمومی آن تمرکز می‌کند و درباره جزئیات منتشرنشده حدس نمی‌زند.
بسته به ساختار انتخابی (دفتر نمایندگی، شرکت با مالکیت خارجی یا مشارکت)، مراحل و الزامات متفاوت است. دوره این گزینه‌ها را مقایسه می‌کند.
معمولاً ساخت رابطه و اعتماد مقدم بر قرارداد است و تصمیم‌گیری گروهی و زمان‌بر است. این تعمیم است و باید با شناخت طرف مقابل تعدیل شود.
موبایل : 09382040360
ارتباط از طریق واتس اپ : 09382040360
شماره تماس: 07191090790 داخلی 105
موبایل : 09175883357
شماره تماس: 07191090790 داخلی 102
خیر، به لحاظ کیفیتی میان دوره‌های آنلاین و آفلاین (ضبط شده) تجارت با چین تفاوتی وجود ندارد و دورۀ آفلاین برای آن دسته از افرادی مناسب است که محدودیت زمانی دارند.
این دوره هیچ پیش‌نیازی ندارد.
بله، دوره آموزشی تجارت با چین می‌تواند به شما در رشد مهارت‌های شغلی کمک کند. این دوره آموزشی عموماً طراحی شده است تا شما را با اصول و فرآیندهای تجارت با چین آشنا کند و به شما ابزارها و راهکارهای لازم برای موفقیت در این زمینه ارائه می‌دهد.